Durf jij dat?

Eind September hadden we een team uit Nieuw Zeeland op bezoek. Tijdens die week waren er ook al veel meisjes thuis doordat hun school al dicht was voor de vakantie of ze zaten in hun testweken waardoor ze niet elke dag op school hoeven te zijn. Een team van 16 mensen, waarvan de meesten jongelui van 18/19 jaar, wat doe je daarmee? Zowel de meisjes als de staf weten zich vaak geen raad met buitenlanders en al helemaal niet als die buitenlanders geen Thai spreken. Dus als die mensen beginnen te praten dan is het Engels en dan moeten ze terug praten, wat ze heel eng vinden. Alle meisjes leren wel wat Engels op school en sommigen zijn er ook best al goed in, maar toch blijft het erg spannend. Het was erg leuk om te zien dat sommigen toch hun best deden, ook al ging dat onder veel gegiechel.
Dit team was er een week lang elke dag om te helpen met het schilderen van de woon- huiswerk -en slaapkamers van één van de huizen. Ze hebben hard gewerkt en het ook afgekregen. Als afsluiting was er een leuke avond met muziek, drama en spelletjes. Iedereen heeft enorm genoten.

Teambuilding!

Eind augustus gingen we met alle collega’s op pad. We hoefden niet ver, maar het was wel fijn om niet op het werk te zijn, er echt even tussenuit en dat we airco hadden in het gebouw was een grote bonus. We hadden iemand uitgenodigd die we al langer kennen. Hij organiseerde het programma voor de dag en dat deed hij erg goed. Aan de hand van muziek, zingen, verhalen, sketches en spelletjes hebben we die dag veel mogen leren. Hoe ben je een goed team? Hoe kun je elkaar respecteren, positief denken, plezier hebben en je werk op een verantwoordelijke manier doen? Een belangrijk iets is dat je goed weet wat jouw taken zijn, wat er van jou verwacht wordt. Het is belangrijk om te weten wat het doel is wat je als team wilt bereiken, dat je begrijpt wat het bedrijf of de organisatie waar je werkt als doelstelling heeft. Ook je houding in het team, in je relaties met je collega’s is van groot belang. Dit is zomaar een greep uit wat we die dag mochten leren. We mochten ook een heerlijke lunch met elkaar genieten. Tijdens die lunch konden we met elkaar praten over andere dingen dan werk, wat echt leuk was. Na de lunch kregen we (ijs)koffie cadeau van een oud-collega die nu in Denemarken woont. Al met al zijn we dankbaar voor ons team en voor het feit dat we een geslaagde teambuilding dag hebben gehad.
We hopen dat we allemaal het geleerde in praktijk zullen brengen, zodat dit ook een positief effect zal hebben op de zorg voor de meisjes.

Slaap Lekker!

Soms heb je van die onderliggende problemen die zo op het eerste gezicht niet opvallen. Mochten er problemen zijn dan zijn die alweer vergeten zodra de dag begonnen is, maar je blijft dan wel zitten met de vraag waarom je je nog zo moe voelt of waarom je ledematen pijn doen. En als dan ineens het kwartje valt dan kan er actie ondernomen worden. Het bleek dat alle matrassen nodig aan vervanging toe zijn, van zowel de meisjes als van de ‘moeders’, daarom hebben we een oproep gedaan om dit te helpen financieren. Wat is het dan gaaf als je bericht krijgt van uit Nieuw Zeeland dat ze graag een donatie willen doen, welke goed was voor 9 matrassen. 9 meisjes kunnen sindsdien veel lekkerder slapen en staan heerlijk uitgerust op om aan een nieuwe dag te beginnen. We hebben ongeveer 1/5 van de matrassen kunnen aanschaffen, dus nog 4/5 te gaan. Ook de moeders zijn blij, want als de meisjes goed zijn uitgerust heeft dat een positief effect op de sfeer en de prestaties van de meisjes.

Reunie!

De tienermeisjes die afgelopen April samen naar een kamp zijn geweest hadden een soort van reunie. Het was een weerzien van alle kampvrienden en de leiding. Ze hadden een nabespreking naar aanleiding van het kamp. Wat vonden ze van het kamp? Hoe gaat het nu met ze? Zouden ze volgend jaar wel weer zo’n kamp willen? Er was ook tijd om samen spelletjes te doen, gezellig bij te kletsen en plezier te hebben.

Familiebezoek!

Meestal gaan de meisjes allemaal tussen maart en mei bij familie op bezoek, maar dit keer zijn er een aantal bezoeken later afgelegd. Voor de een was dat door een overlijden van een naast familielid en voor de ander omdat het niet eerder gelukt was om een afspraak met de familie te maken. Vaak is het heel emotioneel voor iedereen om elkaar na lange tijd weer te zien. In sommige gevallen is het voor het meisje ook heel moeilijk doordat herinneringen van wat haar is aangedaan weer boven komen. De meisjes gaan altijd onder begeleiding van een ‘moeder’ op familiebezoek, wat veiligheid biedt en een band creëert met de familie en het huis waar het meisje nu woont.

Op Reis!

Eind April werden de auto’s geladen met bagage van alle meisjes en staf om een paar dagen op reis te kunnen. We waren in totaal met 38 mensen. We gingen naar Chiang Mai, ongeveer drie en een half uur rijden bij ons vandaan. Helaas zijn ze druk aan de wegen bezig en duurt de rit daarom iets langer, maar het eindresultaat zou heel mooi moeten zijn volgens de plannen. De eerste dag gingen we naar de dierentuin, dit is een grote dierentuin die steeds in ontwikkeling blijft. Dit keer konden ze wel het zeeaquarium zien en de panda’s, want twee jaar geleden was er stroomuitval waardoor ze er niet in konden.

Het was erg warm, ruim 40 graden, waardoor we graag ‘s middags de verkoeling van een winkelcentrum opzochten. De meisjes genoten ervan om lekker rond te snuffelen in verschillende winkels of om wat lekkers te kopen.

De volgende dag stond de koninklijke tuin op het programma, het was er prachtig. Vervolgens een soort rodelbaan in een attractiepark gedaan. Voor sommigen was dit erg spannend, maar toen ze eenmaal gingen vonden ze het geweldig en was het een overwinning. Die middag gingen we naar een waterval om lekker af te koelen. Het was een mooie plek en de waterval had meerdere lagen waar gespeeld kon worden. Het was er wel enorm druk, want het vakantietijd en iedereen had het enorm warm en wilde even afkoelen. Maar dat kon de pret niet drukken.

De laatste dag gingen we naar een kerk en zongen als groep een lied, waarna we nog even langs een ander winkelcentrum gingen voordat we de terugreis aanvaardden. Al met al heeft iedereen enorm genoten en was het een geslaagde reis. Wij willen de sponsors enorm bedanken voor het mogelijk maken van deze mooie reis.

 

Vakantie!

Het is zomer in Thailand, de scholen zijn dicht en de meisjes zijn thuis. Gelukkig zijn er leuke dingen om te doen. De meeste meisjes hebben hun familie kunnen bezoeken, alle meisjes zijn op kamp geweest en eind april hopen we nog op een korte vakantie met zijn allen te gaan. Maar de meisjes hebben ook heerlijke dagen thuis waarin ze spelletjes met elkaar en de moeders spelen, ze hun haren verven of nagels lakken, film kijken en anders kookschorten versieren als cadeautjes voor sponsors. Het is op het moment erg heet, maar ondanks dat proberen ze er een leuke tijd van te maken met elkaar.

Groentetuin!

Sinds het begin van dit jaar zijn we begonnen om een groentetuin aan te leggen. Stap voor stap wordt er meer en meer geplant en we hebben zelfs al een eerste oogst gehad van radijzen. In overleg met de staf wordt er geplant wat er gegeten wordt in de huizen. Lange bonen, kool, tomaten, pepers, allerlei kruiden, komkommers, etc. Op dit moment begint het er al echt op te lijken en zien we al resultaat. Het zou mooi zijn als dit als een groot stuk zelfvoorziening kan gaan dienen.

Engels Leren!

Ze is weer even terug! In 2017 heeft een vrijwilligster het hele jaar Engelse les gegeven aan de meisjes en nu is ze voor 2 maanden terug. Op zaterdagen vanaf half januari tot en met half maart krijgen de meisjes weer Engelse les. De meisjes zijn in twee groepen verdeeld, de beginners en de gevorderden. Ze vinden het leuk om met de vrijwilligster samen te zijn en leren op een leuke manier Engels. Soms vinden ze vooral het spreken spannend, want het is nogal gek om jezelf een andere taal te horen spreken, maar we hopen dat ze hun schaamte aan de kant kunnen zetten om zo lekker veel te kunnen oefenen.

Outreach!

Eind december mochten de meisjes samen met alle ‘moeders’ op een speciale missie gaan. Zij gingen met auto’s vol met cadeaus, kleding, toiletartikelen en dekens op pad. Ze moesten dik een uur rijden naar een bergdorp. In dat dorp wonen mensen die heel weinig hebben en vooral geen luxe kennen, ze leven tegen de armoedegrens aan. Nu mochten de meisjes en de ‘moeders’ uitdelen van de overvloed die wij in de Baan Phak Phing kennen. Normaal gesproken mogen de meisjes ontvangen, maar nu mochten ze de gevers zijn, andere mensen blij maken en tot zegen zijn. We hopen dat dit een les is voor de meisjes, dat er soms een tijd is dat we mogen/moeten ontvangen, maar op andere momenten mogen en kunnen we geven. We moeten allemaal leren omkijken naar onze medemens.